Gözlerime bak…Ben bir şehidim! Argün Albayrak

Gözlerime bak…Ben bir şehidim !

Ben daha anlayamadım hayatı. Gidecek öyle çok yer var, öyle çok tadlar var ki. Tadamadım ! Henüz yeni açıldı benim gözlerim. Daha Perdenin arkasını görmeden, kahraman olmak istedim ben. Ben savaşmaya gitmedim. Savaşmayı bilmem ki hiç… Ben daha dün sevmeyi öğrendim. Birini özlemek neymiş daha yeni öğrendim.ilk kez seni seviyorum dediğimde gözlerine bakamadım. Dağlardan haykırdım sadece…

Duyan olmuş mudur acaba?

Gözlerime bak…Ben bir şehidim !

Sen bunları sanki yokmuşcasına dinlerken televizyonlardan; Ben duyamam. Yarın kalkıp, giyinip işimin yolunu tutamam. Seni seviyorum diyemem. Aşığım ben diyerek mutlu olamam… Sen de bilemezsin, ben de! Belki yaşasaydım seninle olurdum bir yerde…Belki yemeğini getiren garson, belki tam yanındaki çalışma masasında oturan can dostun olurdum… Belki yolda düşürdüğün bir cüzdanı, sana alıp veren olurdum. Kimbilir o cüzdan da belki senin geleceğin vardı… Sana geleceğini verebilirdim…. Hayat çok zor, haklısın. Ama belki dertleşebilirdin benimle. Belki de sen anlatabilirdin bana… Tanımazdık birbirimizi belki ama yaşardık birlikte…

Seni görüp imrenirdim belki… Sen gibi olmak isteyebilirdim ve bu da hayatımı değiştirebilirdi. Belki bir aşk uğruna kavgaya tutuştuğum bir erkek olurdun… Veya aşkın kendisi olan o kadın sendin!… Babam ağlıyormuş televizyonlarda… Ağlamasın. Vatan sağolsun tabi ama içindekiler de sağ kalsın ! Annemin elleri yüzünü kapatmasın…

Gözlerime bak…Ben bir şehidim !

Sen yaşa diye ölmedim ben… Seni tanımak için yaşadım. Seni görmek, korumak, sevmek için yaşamayı seçmiştim ben… Olmadı ! Vuruldum ben…Canım yanarak verdim son nefesimi. Ne annem yanımdaydı, ne babam, ne sevdiklerim ne de sen ! Bana şehit diyorlar… Onur duydum. Ama yaşatmak ve herkesin arasında insan gibi yaşayabilmek değil midir en büyük onur ! Onurlu bir yaşam için hazır kıta selam verdim ben hayata… Sevecektim, sayacaktım, tadacaktım, kahkalar atacaktım. Ben başaracaktım. Onurumu kaybetmeden yaşayabilmek için doğdum ben. Yaşayamadım…

Gözlerime bak…Ben bir şehidim !

Bakabilir misin hiç ayırmadan. Annem gibi olabilir misin…Ben bu vatanın evladıyım. Söylesene bana kıyabilir misin ! Şimdi devam eden zamanda, bir kalabalığın ortasında kaldıysan göremezsin beni… Orada olmak isterdim. İnan ! Yaşadığın en büyük dertleri ben yaşardım yerine… Vallahi yaşardım.  Ama sen yaşa ! Çünkü ben yarım kaldım. Ateş altında göğsüm, korkuya bulanmış cesaretle saldırdım. Düşünmeye aman vermediler. Gelecek bir anda geçmiş oldu… Son bir nefes hakkı verdi Allahım: sadece Vatan… diyebildim sessizce… Gerisini sen tamamla ne olur!

Vatan ‘sağ’ olsun de… sağ kalması için de var ol !

  1. Yorum bırakın

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: